Muzeum Wsi Słowińskiej w Klukach

	Mapa Muzeum Wsi Słowińskiej w Klukach
	Zabudowa skansenu Zagroda Reimannów - 1850 rok, Zagroda Josta i Klicka - I połowa XIX wieku, Magazyn rybacki, Chałupa Charlotty Klick - koniec XVIII wieku, Chałupa z Żoruchowa - 1841 rok, Zagroda Alberta Klücka, Zagroda Keitschicków - połowa XIX wieku, Zagroda Anny Kötsch - koniec XIX wieku, Chałupa z Wierzchocina - II połowa XIX wieku. Muzeum Wsi Słowińskiej znajduje się we wsi Kluki nad jeziorem Łebsko w odległości ok. 41 km na północ od Słupska i jest oddziałem Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku, położone jest na terenie Słowińskiego Parku Narodowego, uznanego w 1977 roku za Światowy Rezerwat Biosfery.W sezonie letnim na terenie muzeum organizowane są imprezy folklorystyczne z pokazem wypieku chleba, kopania torfu, konia w butach. Do XX wieku zachowały się tylko niewielkie grupki ludności kaszubskiej w kilkunastu wsiach nad jeziorami Gardno i Łebsko. Powoli zanikała też mowa słowińska. Obecnie o Słowińcach możemy mówić tylko w czasie przeszłym. Zachowało się jednak trochę dawnego sprzętu oraz zabudowa, która jest dowodem ich zamieszkiwania terenów pomorza. W 1963 roku otwarto w Klukach muzeum - zagrodę słowińską. W latach 80 i 90 skansen powiększono o inne zachowane w pobliżu zabytkowe zagrody. Najstarszym obiektem w muzeum jest chałupa Charlotty Kluck, pochodzi ona z XVIII wieku. W budynku tym przygotowano wystawę "Wokół kuchennego pieca" która pokazuje nam wszystko to, co związane było z przygotowaniem pożywienia, czy tez robieniem zapasów. Chałupa Alberta Klucka pokazuje wystrój międzywojenny. Zgromadzone rekwizyty świadczą o tym, że rozwój techniczny i postęp dał sie odczuć również na słowińskiej ziemi (radio, barometr, maszyna do szycia itp.) Stojąca nieopodal zagroda Keitschicków obrazuje lata czterdzieste po wojnie, kiedy to do Kluk i okolic zaczęli napływać ludzie z innych regionów, przede wszystkim z Wileńszczyzny. Do zastanej kultury słowińskiej migracje te wniosły bardzo wiele. Nastąpiło wówczas zderzenie dwóch kultur co da się zauważyć zwiedzając muzeum. Na terenie muzeum można podziwiać magazyn rybacki z łodziami, sieciami, siekierami do rąbania przerębli, kotwicami, i innymi rybackimi przyrządami. Niedaleko magazynu znajduje się szałas rybacki. Muzeum ogranizuje dla zwiedzających liczne pokazy i imprezy plenerowe, by przybliżyć kulturę, klimat i tryb życia dawnych mieszkańców. Sezon otwiarany jest imprezą "Czarne Wesele", jest ona związana z tradycją pozyskiwania torfu. Latem ponadto często można obejrzeć występy zespołów folklorystycznych, obserwować wypiek chleba a następnie zakupić go ze smalcem przygotowywanym w/g miejscowego przepisu Obszar pozyskany dla muzeum to centrum wsi, gdzie wcześniej istniała zabudowa z XVIII i XIX wieku z trzema zachowanymi zagrodami in situ (w miejscu). Pozostawienie istniejących zagród i rekonstrukcja przeniesionych i posadowionych na dawnych siedliszczach pozwoliło na zachowanie wsi Kluki jako ulicówki z szeregową zabudową po obu stronach drogi. Teren muzeum obejmuje obszar ok. 10 ha, na którym jest posadowionych ok. 20 obiektów: 7 chałup, 7 obórek, 2 stodoły, 2 piece chlebowe, magazyn na łodzie i sprzęt rybacki oraz szałas rybacki. Legenda jak powstały Kluki Pewien chłop o nazwisku Grzenałta wędrował po świecie szukając pięknego, ustronnego miejsca na chatę, w której mógłby zamieszkać. Długo wędrował aż doszedł do brzegów jeziora Łebsko. Wody, wydmy, lasy, łąki tak go zauroczyły, że tu postanowił założyc gniazdo rodzinne. Na łące blisko rzeczki zbudował checz i osiadł w niej wraz z żoną. To miejsce wszyscy nazywali Grzenałtą. Wody rzeki jednak często wzbierały i podmywały chatkę. Pewnego razu wylały tak mocno że zalały cały dom i Grzenałta został bez dachu nad głową. Nie chaił jednak opuszczac tego pieknego miejsca i nieopodal na wzgórzu wybudował kolejną Checz. Ten dom i całe gospodarstwo nazwano górnym. Dobytek Grzenałty rósł. Wrac z żoną ciężko pracowali a ich córka pomagała im jak mogła, ale rąk do pracy i tak było za mało. Wzięli więc do pomocy chłopaka o imieniu Kleka. Został z nimi kilka lat i pracował w gospodarstwie. Potem ożenił się z córką Grzenałty. Miał z nią aż siedmiu synów, których wychował na dobrych i pracowitych ludzi. Najstarszy syn dostał chate po ojcu, położoną na górze. Drugi zbudował dom na piaszczystej polanie, dlatego też gospodarstwo nazywano piaskowym. Trzeci syn Kleki mieszkał obok dębu w drewnianym domku. Czwarty syn osiedlił sie na mokradłach. Chaty piątego z synów strzegła sięgająca nieba chojna. Gospodarstwo szóstego syna znajdowało się na pustej łące. Najmłodszy syn Kleki zamieszkał w miejscu w którym wiele lat później była karczma. Tak więc wszyscy chłopi którzy mieszkali niegdyś wśród drzew, łąk i piasków nad południowym brzegiem jeziora Łebsko nosili nazwisko Kleka. Dlatego osadę nazywano Klekami a później Klukami. Adres: Muzeum Wsi Słowińskiej w Klukach 76-214 Smołdzino tel/fax: 059 842 4081 Muzeum czynne jest codziennie od 15 maja do 15 września w godzinach od 9.00 do 18.00, w poniedziałki od 9.00 do 15.00; od 16 września do 15 maja w godzinach od 9.00 do 15.00; nieczynne: 01.01; 01.11; 25.12; pierwszy dzień świąt wielkanocnych. Na terenie muzeum obowiązuje zakaz palenia ognia i tytoniu.
	Copyright 2007. Wszystkie prawa zastrzeżone - Rafał Knitter.