XIII wiek - pierwsze informacje o kościele - książę Świętopełk założył tu parafię. Wieś była wówczas własnością biskupów gnieźnieńskich. Gardna była najstarszym ośrodkiem parafialnym regionu słowińskiego.
1266 rok - istniał we wsi kościół pw. Stanisława oraz mieszkał tu proboszcz „Tesslaus plebanus de Gardna”.
1282 rok - nadanie dla klasztoru w Białobokach przez księcia Świętopełka potwierdza książę Mestwin.
1584 rok - pełniący tu posługę duszpasterską ewangelicki pastor, Blancenius, dokonał przekładu postylli na język polski, dla potrzeb mieszkańców.
1765 rok - doszło tu do zamieszek, gdyż mieszkańcy nie chcieli zaakceptować nowo mianowanego pastora Dorscha, który nie władał językiem kaszubskim. Pastora wypędzono.
1842 rok - wieża kościoła zwieńczona była trójkątną attyką z esownicami.
Do 1845 roku odbywały się tu msze święte w języku kaszubskim.
1852 rok - przebudowano nawę. Wówczas podwyższono przypory, wykonano gzyms, zmieniono kształt otworów okiennych z prostokątnych na ostrołukowe. Z uwagi na wykonanie we wnętrzu empor wprowadzono podział na dwa rzędy.
1860 rok - na miejscu poprzedniej gotyckiej wieży postawiono nową w stylu neogotyckim.
1910 rok - czerwone dęby rosnące przy furcie posadził cesarz Niemiec Wilhelm II.
Wystrój kościoła uległ zmianie po ostatniej wojnie - zlikwidowano balkony wzdłuż bocznych ścian, zaginął wiszący w kościele wielki model żaglowca.